Opisane religie dotyczą głównie kontynentu. Nieco wiadomo o kultach ze Smoczej Wyspy, natomiast wyznania takich krain jak Miam, Emirat czy pierwotne ludy Kregstei są jeszcze niezbadane przez mieszkańców zachodu. Opisy są ogólne i mają charakter systematyki.
Ammanizm/Azunizm
Największa religia kontynentu. Amman/Azun był herosem, który zjednoczył ludzkość z rozproszonych plemion w cywilizację stawiającą opór chaosowi, dziś czczony jest jako bóg. Wiara ta gloryfikuje ideały rycerskie, honor, pokorę, odwagę. W zamian obiecuje raj po śmierci. Niesie postęp i przemysł. Jest nastawiona raczej ekspansywnie i nie toleruje innych wyznawców, guślarstwa i zabobonów. Magia jest ściśle oddzielana od wiary i akceptowana tylko jako nauka, nie jako gusła i obrządki. W nowożytnych dziejach Kontynentu trzykrotnie notowano przypadki przyzwania Awatara tego bóstwa: w roku 430 e.A. w Twierdzy Temezerusa, w 485 e.A. w Hub Erthen, w Antalii oraz w 496 e.A. w Kruczej Twierdzy na północ od Księstwa Wzgórza. We wszystkich tych przypadkach Amman zstąpił w postaci kobiecej.
Odłamy:
Ammanizm Antalijski: Najmniej tolerancyjna i najbardziej ekspansywna odmiana kultu Azuna. Jej symbolem jest wszechwładna Inkwizycja, mająca realny wpływ na politykę tego królestwa w niemal wszystkich sprawach. Pomimo złej sławy, trzeba przyznać że Święte Oficjum ma największe zasługi w zwalczaniu kultów infernalnych, a Zachaganityzmu w szczególności.
Ammanizm Zachodni: Podobny w dogmatyce do Antalijskiego, nie ingeruje jednak w sprawy świeckie i jest znacznie przychylniej nastawiony do laickiej nauki.
Signurytyzm: Tolerancyjny nurt zapoczątkowany przez kapłana Signura, wyznawany w Księstwie Wzgórza. Z racji szacunku wobec niektórych aspektów Dawnej Wiary, uznany swego czasu (w latach 483-487) w Antalii za herezję. Został na powrót zaakceptowany w wyniku poluźnienia doktryn religijnych po odkryciu ruin Argos - cywilizacji starszej niż misja Ammana.
Kult Temezerusa, herosa walczącego z demonami w czasach po Ammanie. Jest on duchowym patronem rycerzy z Zakonu Temezerusa kultywującego tradycję walki z istotami infernalnymi. W zasadzie nie ma kapłanów, a większość jego nauk jest zrozumiała jedynie dla garstki wybrańców z Zakonu.
Dawna Wiara
Zbiór słabo zorganizowanych, starych wierzeń, wyznawanych przez ludzi na Kontynencie. Pokrewny wierzeniom Elfów, jednak bez spisanej, znanej wyznawcom historii i mitologii. Wyznawcy Dawnej Wiary oddają cześć przyrodzie- w zależności od rejonu świata- niespersonalizowanej, uosabianej przez bóśtwa (najczęsciej Matkę, Gaję, Potrójną Boginię). Zdarza się też oddawanie czci siłom przyrody, słońcu lub księżycowi. Historycznie wywodzi się z starożytnych, zapomnianych wierzeń, prawdopodobnie powiązanych ze Smokami, wiedza ta została jednak w wielkiej części zapomniana. Obecnie kult jest w wielkiej części zdegenerowany do ludowych zwyczajów, bez świadomości pochodzenia tej religii. Znane są powiązania niektórych ognisk Dawnej Wiary z bóstwami infernalnymi, czego dobrym przykładem jest kult Vortha i Dumiel praktykowany w Księstwie Świn i Bolkowa. Obrzędy Dawnej Wiary, mimo iż zróżnicowane, odprawiane są niemal w każdym zakątku Kontynentu (nawet w centrum Antalii, choć w głębokim ukryciu). Podobieńswto ich wspólnych elementów świadczy że kult ten niegdyś był zunifikowany i masowy.
Odłamy:
Dumiel i Vorth – odmiana Starszej Wiary wyznawana w Księstwie Świn i Bolkowa. Powstała w wyniku zjednoczenia obu mniejszych księstw oraz ich religii państwowych. Kult ten czci dwa przeciwstawne aspekty życia, jednak nie isniejące samodzielnie. Dumiel symbolizuje dawanie życia, natomiast Vorth śmierć i przemijanie.
Kult Smoka – jeden z najstarszych znanych kultów, uważano niegdyś że wyznawany jest obecnie jedynie na Smoczej Wyspie. W roku 460 zaobserwowano jednak w Księstwie Wzgórza jedynego w nowożytnej historii Smoka, niemal na pewno przyzwanego przez Kapłanki Smoka.
Religia Południowego Emiratu
Monoteistyczna religia wyznawana na południu Kontynentu. Badaczom z północy niemal nic o niej nie wiadomo
Inne Wierzenia:
Ar’hez – bóg stali, bitew i wojowników. Nie posiada prawie wcale kapłanów. Jego kult ogranicza się najczęściej do okrzyków bojowych z jego imieniem, bądź toczenia pojedynków na jego cześć. Z powodu jego podobieństwa do Ammana/Azuna (ideały rycerskie, honor, odwaga) oraz użyteczności wyznawców pozostawiani są oni przez inkwizycje Ammana w spokoju
Landvetiir - Tajemniczy kult bogini- stworzycielki, wyznawany przez Elfy
Hagna – Starożytna bogini Krasnoludów
Mrokh i Grothok – połączenie kultów cywilizacji i natury na potrzeby orczych zwyczajów wojennych.